 |
Karaman, İç Anadolu
Bölgesi'nde yer alan ilin adıdır.
KARAMAN'IN KISA TARİHÇESİ Karaman kentinin ilk
kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber
yapılan arkeolojik kazılar neticesinde, önemli
bir yerleşim bölgesi, ticaret ve kültür merkezi
olduğuna dair belgeler bulunmuştur. Karaman ve
çevresinin M.Ö.8000 yıllarında yerleşik iskana
sahip olduğu ortaya konulmuştur. İl, Hititler
zamanında bir askeri ve ticaret merkezi olmuş
daha sonra Firigya ve Lidya'lıların egemenliğine
geçmiş, M.Ö.322 de Yunan Kralı Perdikkos ve
Filippos'un işgaline ve talanına uğramıştır.
Karamanoğulları Anadolu Selçuklu Devletinin
zayıflamasından ve yıkılmasından sonra
bağımsızlıklarını ilan edip Karamanoğlu
Devletini kurmuşlardır. Karamanoğulları
OĞUZ'ların SALUR boyuna mensuptur. 24.Oğuz boyu
şunlardır. 1.Kayı 2.Bayat 3.Alkaevli 4.Karaevli
5.Yazır 6.Döğer 7.Dondurga 8.Yaparlı 9.Avşar
10.Kızık 11.Beğdili 12.Karkın 13.Bayındır
14.Biçene 15.Çavuldur 16.Çepni 17.Salur l8.Eymür
l9.Alayuntlu 20.Üreğir 21.Iğdiz 22.Büğdüz
23.Yuva 24.Kınık. Bu 24 boy 6 ata da birleşir.
1.Günhan 2.Ayhan 3.Yıldızhan 4.Gökhan 5.Dağhan
6.Denizhan. |
|
Şehir Klasik dönemlerde
LARENDE olarak bilinir. 1256'da Karamanoğulları
devletinin başkenti olan Larende, Cumhuriyetin
ilanından sonra Konya iline bağlı olarak KARAMAN
adını almıştır. Karamanoğlu Mehmet bey Konya
civarında Moğollarla yaptığı savaşı kazanarak
Konya'yı moğol işgalinden kurtarmış ve
Karamanoğlu Devletinin başkenti yapmıştır. O
tarihlerde Anadolu Selçuklularının resmi dili
Arapça, edebiyat dili Farsça idi. Yönetenlerle
yönetilenler arasında dil konusunda büyük
farklılıklar meydana gelmişti. Dil farkı büyük
reaksiyonlar doğurdu. Hacı Bektaş Veli, Tapduk
Emre, Yunus Emre, Aşık Paşa, Sarı Saltuk ve
Karamanoğlu Mehmet Bey başta olmak üzere daha
birçok kültür tarihinin büyük simaları Türk
kültür ve medeniyetinin tahrip edilmekte ve yok
edilmekte olduğunu görerek, siyasi ve kültürel
taarruza geçmişlerdir. Karamanoğlu Mehmet Bey
Türk Milliyetçilik tarihine altın harflerle
yazılması gereken 13 Mayıs 1277 yılında
yayınladığı bir fermanla Türkçe'nin zaferini
sağlamıştır. Bu fermanla "Bu günden sonra hiç
kimse sarayda, divanda, meclislerde ve seyranda
Türk dilinden başka dil kullanmaya" diyerek
Türkçe'den başka konuşulan ve yazılan dilleri
yasaklamıştır. Bugün Karaman halkının civar
yerleşim bölgelerine nazaran daha düzgün bir
lisan kullanmasını bu fermanda aramak lazımdır.
Karamanoğulları devletinin sınırları, en güçlü
olduğu zamanlarda, Karaman, Konya, Sivas,
Kayseri, Niğde, Adana, Antakya, Silifke, Anamur,
Mut, Gülnar, Alanya, Gazipaşa, Antalya, Isparta,
Beyşehir'e kadar uzanıyordu. Karamanlılar
kuvvetli düşmanlarının karşısında sarp yerlere
bilhassa Toros dağlarına çekilerek korunurlar ve
tehlike geçince tekrar İçel ve Larende (Karaman)
tarafına geçerlerdi. Geçitler vasıtasıyla
Konya'ya ulaşan ticaret kervan yollarını kontrol
eden Karamanlılar, Ceneviz, Kıbrıs ve Malta
tacirlerinden aldıkları vergiler ile mühim bir
gelir temin ediyorlardı. Lamos, Silifke, Anamur,
Manavgat gibi kendilerine ait limanlardan tahsil
ettikleri gümrük resmi önemli gelirlerdendi.
Karamanoğullarının Alaaddin Bey'den itibaren
hedeflerinin gümüş sikkeleri görülmektedir.
Hıristiyan alemi tarafından kutsal sayılan ve
antik şehir olarak bilinen DERBE kenti Avrupalı
hıristiyan turistlerin dikkat ve ilgisini
çekiyor. (Derbe Karaman'a bağlı Aşıran köyü
yakınlarında yer alır) Hıristiyanların Hz. İsa
Peygamber'den sonra kendilerine dini lider
olarak bildikleri MICHAEL Derbe'de yatmaktadır.
Burayı ve MICHAEL'in kabrini ziyaret edenler
Hıristiyan inancına göre kendilerinin hacı
oldukları edinilen bilgiler arasındadır. Karaman
15 Haziran 1989 tarihinde Türkiye'nin 70.
Vilayeti olmuştur. |